Tweeënvijftig seconden, met de stem van Maeve, de ondertiteling in Trebuchet cursief en het eindshot met de vier omslagen en de zes vlaggen. Dit is alles behalve de bewegende mond. Hieronder eerst de versie die af is, daarna dezelfde film met elk van de drie muziekjes eronder.
Zelfde beeld, zelfde stem van Maeve, zelfde tempo. Alleen het einde is veranderd: "and that makes the bond stronger" is eruit, en er staat nu "Six languages. Four faiths. One table." Alleen de mond beweegt nog niet mee.
Met het oude slot.
Zelfde film, alleen het beeld en de stem.
Lichte hoge klankjes die om en om op en neer lopen. Het luchtigst van de drie.
Als een gitaar die rustig wordt aangeslagen, met een lage toon eronder. Meer beweging.
Hele akkoorden die blijven hangen. Het rustigst en het warmst.